و آخرين را منادى ندا كند و گويد : پيش آيند كسانى كه نيمه‌هاى شب از خواب‌گاه خود دور ميشدند و پروردگار را ميخواندند و از خشم و غضبش ترسناك و برحمتش اميدوار بودند ، پس جمعى پيش روند و قبل از مردمان ديگر بجايگاههاى خود روند ، و بعد از آنها به حساب مردم رسيدگى نمايند . و روايت شده از آن حضرت كه در جنّات عدن اسبانيست داراى زينهاى ياقوت و زبرجد و بالهاى بلند و نه سرگين مياندازند و نه بول ميكنند ، بر آنها سوار ميشوند اولياء اللَّه و در بهشت ميگردند ، پس اهل بهشت گويند : اى برادران ما با انصاف با ما رفتار نكرديد ( كه شفاعت كنيد تا ما نيز بمقام شما برسيم ) سپس گويند : پروردگارا چگونه شده است كه اينها به اين مقام رسيده‌اند ؟ فرشتهء از وسط عرش جواب گويد كه : آنان شبها براى عبادت مىايستادند و شما بخواب بوديد و روزه ميگرفتند و شما نميگرفتيد ، و صدقه ميدادند و شما نميداديد و بخيل بوديد ، و بسيار ياد خدا مينمودند و شما سستى و كاهلى ميكرديد ، و هميشه از خوف خدا ميگريستند و نسبت به ديگران مهربانى ميكردند . و منقول است كه خداوند سبحان فرمود به حضرت داود عليه السّلام هنگام مناجاتش را : اى داود در تاريكى شب و سحرگاهان استغفار كن و طلب عفو و بخشش نما ، اى داود گاهى كك تاريكى شب تو را فرا گرفت نظر بارتفاع ستارگان آسمان كن و تسبيح مرا بگو و بسيار ياد من بنما تا ياد تو كنم . اى داود متقين و پرهيزكاران شبها را نميخوابند بلكه به نماز مشغولند و روزها را بپايان نميرسانند مگر بذكر من ، اى داود عارفين